15 آذر ۱۳۸۸ - هلیله

تو پرانتز :
- هی روزگار، هیچ چیزمون رنگ آدمیزاد نبود، اینم روش!

دو تا بارون زد و حالی به حولی
جناب حاج محمودم چجولی؟!

خَشی خاشی هاو آر یو تان چطور است؟
هلیله میروم آیا؟، گوگولی؟

بجنبان دستها را زود ، فوری
بگو هادی بیارد ظرف، دوری

تو حامد را بگو دونگی ستاند
که تا در خرج اردومان نماند

هماهنگی لازم را عمل آر
بسان اردوهای پیش مثه پار!

تو ای روزِ بــِـهِ من ای عزیزم
به جبر قافیه چووری مویزم؟!

تو تفتیشی نما از هر مسافر
به دقت، جزء به جزء با هلپِ باقر

مبادا پرتقالی یا که پوستی
بهمراهش بیارد این مسافر

و ای مَمد عزیزم، ای جگر جان!
بلور (blower) گیر بیار از بهر امسال

الا هادی طنابی سفت گیر آر
شنیدستم فرشته داره بسیار

که از بهرتو تابی نو بسازیم
مبادا سوژه گردی باز مثه پار

واما ای خودم، احسان، عزیزم!
بیاور در تو امسال دس زه جیبم

بکن کاری بزن بادی یه چیزی
الهی داغتو هرگز نبینم!

وجود اینهامه ابیات بسیار
همه بودست از  تاکید بسیار

الا یا ایها الملت بدانید
هلیله میروم باز هم مثه پار

تو پرانتز
- پار : پارسال
-این شعر در سبک هردمبیل و در ساعت کاری گفته شده است، پس گیر ادبی ندهید لطفا

۱) … توی یه صف طویل ایستاده بود، تهِ تهِ صف!
همه میخواستن که یوسف رو به دست بیارن،
… توی دستش یه کلاف ریسمان بود،
نگاهش به نفرات جلوییش بود که هر کدوم یه چیز با ارزشی رو با خودشون آورده بودن
درست بود که نفرات جلوییش چیزای با ارزش تری رو آورده بودن ، اما اون تبسمی روی صورتش داشت و خیلی امیدوار بود.
اون از دار دنیا فقط همین کلاف ریسمان رو داشت،
اون همه ی داراییش رو برای داشتن یوسف آورده بود!
با خودش میگفت اگه به یوسف هم نرسم به این افتخار میکنم که توی صف خریدارهای یوسف بودم و چیزی که با خودم آوردم  با ارزش تر از همه ی چیزاییه که دیگران آوردن.
من همه ی هستیم رو آوردم…
اگه همه ی هستیم رو در این راه از دست بدم به این دل خوشم که توی راه بزرگی از دستش دادم توی راهی که ارزش از دست دادن همه ی هستی رو داره.

..و باز هم تبسمی روی لبهاش نشست و امیدوارانه نگاهش رو به ابتدای صف دوخت!
(این داستان رو قبلا شنیده بودم، شاید اون جوری که شنیدم ننوشته باشمش ولی اونجوری که دوست داشتم نوشتم!!)

۲) این روزا سخت ترین و زجر آورترین روزای زندگیمه، ولی با این امید میگذرونمشون که در آینده خاطرات شیرینی برام بشن!

۳) خیلی بده که بعضی چیزا رو یاد نگرفته باشی و الان هم که بهشون نیاز داری وقت برای یادگرفتنشون تنگ باشه!!

۴) الان یه صدایی از توی حیاط شنیدم، رفتم که ببینم چیه …
خدایا ممنونم ولی اگه تند ترش کنی دیگه عالی میشه!!
میگن موقع بارش بارون دعا راحت تر مستجاب میشه، الان توی حیاط زیر برون از خدا تو رو خواستم…!

۵) چند روزیه که بعد از مدتی بازهم  با پویا همکار شدم، خیلی خوشحالم، ولی خوب …!
امیدوارم تمرکزم برگرده که بتونیم با کمک هم (من، پویا ، افشین) کارای بزرگی کنیم!

۶) دکتر گفت تا برگشتن کامل تمرکزت، اصلا پشت کامپیوتر نشین!
بهش گفتم که این مشکل ربطی به کامپیوتر نداره،
گفت میدونم ولی اونیکی رو که گفتی نمیتونی رها کنی، لااقل این قسمت از مغزت که مشغول کامپیوتره رو آزاد کن تا نفس بکشه!
دلم براش سوخت!، بنده خدا نمیدونست فکرم فقط درگیر یه چیزه!!!

۷) شهید همت میگفت، توی این راه چه کشته شویم چه بکشیم، پیروزیم!
الان معنی این حرفشو میفهمم ، توی راه عشق چه به انتها برسی چه وسط راه از بین بری پیروزی

۸) حامد ب (دلم خیلی براش تنگ شده) همیشه میگفت، برای رسیدن به هدف دو راه وجود داره، یکی راه عقل و یکی راه عشق،
راه عقل هموار ولی طولانیه، اما راه عشق مثل میونبر میمونه،هر میونبری هم یه ناهمواریها و خطراتی داره!

۹) نصف حرفامو خوردم، کله م داره می ترکه ، بقیه اش رو شاید وقتی دیگر…!

فال حافظ :

فاش می‌گویم و از گفته خود دلـشادم
بـنده عشقـم و از هر دو جهان آزادم
طایر گلشن قدسم چه دهـم شرح فراق
کـه در این دامگه حادثه چون افـتادم
مـن ملک بودم و فردوس برین جایم بود
آدم آورد در این دیر خراب آبادم
سایه طوبی و دلجویی حور و لـب حوض
بـه هوای سر کوی تو برفـت از یادم
نیسـت بر لوح دلم جز الف قامت دوست
چـه کـنـم حرف دگر یاد نداد استادم
کوکـب بخـت مرا هیچ منجم نشناخت
یا رب از مادر گیتی به چـه طالـع زادم
تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق
هر دم آید غمی از نو بـه مـبارک بادم
می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست
کـه چرا دل به جگرگوشـه مردم دادم
پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشـک
ور نـه این سیل دمادم بِـَبَرد بـنیادم

سی خاطر تو (هرچند همه ش سی خاطر تو بید):

سَرِ بازار محبت میون خریداراتم
همه هستیمو آوردم خریدار یک نگاتم

طنز نوشت :

این روزها با پایان یافتن سریال پر طرفدار غزه، سریال جدیدی از شبکه های سیما در حال پخش است.
حتما شما هم اسم این سریال رو شنیدید: “دکتر محمود امیدوارانه به فضا میرود”

راسی هلیله هم اینجان!

(جون من ناراحت نشه کسی، فقط خواستم شوخی کرده باشم )

سی هادو و دارودسته ی پوس پرخ کنش:
… ، هیف که خوم حالم گرفته بید وگرنه یک حالی ازتون بگرفتما!
پوس پرخ مو میکین؟!

دوتا عکسی که مو گرفتم :

کله ی عبدالرضا میگلی نژاد-مجتبی-محمود-شونه ی خودم!واقعا که! ایی چه کارین هادی؟!

دست همه ی اونایی که زحمت کشیدن درد نکنه، مخصوصا محمود که مسئولیت حمل و نقل ما رو به عهده داشت!

پی نوشت۱:
یکی از کامنتهای پُستِ هلیله گردی (هلیله ی اول) رو خیلی دوست دارم!!

پی نوشت ۲ :
امیدوارم بدونی که چقدر …!

هر چی فکر میکنم چی بنویسم، چیزی به ذهنم نمیاد.
آخه به قول یارو گفتنی “قد دزی خوم میاد”. (ترجمه :  به اندازه ی یک دزد خوابم می آید)

فقط بگم که خیلی خوش گذشت، خیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــلی کیف کردیم :clap_tb:
دست همه ی دست اندر کاران و کسایی که زحمت کشیدند درد نکنه ، دست منم که فقط نگاه کردمو خوردم هم همینطور  :wink_ee:

میخواستم امروز یه سری مسائل در مورد سایت خانه وبلاگنویسان رو مطرح کنم که متاسفانه شرایط برای این کار فراهم نبود!
عده ای هم  انتقاد کردند که چرا ساکتی، که بهشون یه توصیه میکنم :
دعا کنید که من روم باز نشه و شروع به حرف زدن نکنم، وگرنه مجبور میشید برای ساکت کردنم هر کدومتون یه شتر نذر کنید!  :doh_tb:

ضمنا به دلیل ازدحام جمعیت! چند تا از بچه ها موندند که اسماشون رو نفهمیدم و نشناختمشون.
ولی فکر میکنم همه منو شناختند (از بس تابلو ام)

راستی عیدتونم مبارک بید، تا بعد …