نکته : این ماجرا مال سال گذشته بود ولی حال نوشتنشو نداشتم!

سوال  : اگه شما جای فروشنده بودید جای خالی آخر رو چه جور پر میکردید؟!

تو پرانتز:
- حدود دو سال بود که کار مفیدی انجام نداده بودم، کلا کاری انجام نداده بودم.
ولی وقتی امروز یه خورده فکر کردم دیدم چیدن صندلی توی سالن تنها کار مفیدی بود که توی این دو سال انجام دادم!
پس سال گذشته خوب تموم شد و با بارش این بارون ها و در کنار دوستان بودن توی این روزها،امسال خیلی عالی شروع شد،
… پس میشه امید داشت که امسال سال متفاوتی باشه.
- پنج ماه بعد از ۱۹ فروردین، همون روز تولد منه دیگه!، چرا خودتونو اذیت میکنید؟ (مربوط به یه چیزی کمه!)
- چه ربطی به خلیج داره؟!

دوازده به در(یا)

همه میرن ۱۳ بدر ولی خوب ما همیشه باید با بقیه ی آدما فرق کنیم!
دوازده فروردین، ظهر ساعت ۳:۳۰ بود که زن داداشم اومد توی اتاق که میخوایم با کشتی بابام بریم دریا یه گشتی بزنیم، میای؟!
گفتم، هــَیـــن؟!، کشتی؟!، لا اله الی الله!
باز اییی گول داد، بوات بچه لنج داره نه کشتی!، نه مو نمیام، حسش نیست!
از اون و خانواده اصرار از ما هم انکار!
خلاصه اینکه دست از سر ما برداشتند و صداشون میومد که دارن آماده میشن!
ناگهان همون ندایی که به نقطه الهام شده بود (قبلنا) شنیده شد که میگفت :
گمشو برو دیگه! اینهمه کله شقی نکن!، مثلا چیو میخوای ثابت کنی؟!

خلاصه اینکه ندا ما رو خر کرد و ما هم بلند شدیم و باهاشون رفتیم.
رفتیم تا رسیدیم نزدیک اون کشتیه که غرق شده  و رفته زیر آب و یه تیکه ش رو از ساحل میشه دید.
همیشه فکر میکردم این رافائله اما اونروز فهمیدم رافائل کاملا رفته زیر آب و این یه کشتی دیگه است!
به قولی سیش میگفتن “غُراب زیر اُویی” (کشتی زیر آب)
بعد عامو رمضون (ناخدا) گفت که همینجا ریی غرابکو میشینین و خیط(ت) میندازین یا ایکه بریم جلوتر جَمِ (پهلوی) اوو کشتی های جلویی؟!
ما که میفهمیدیم اگه بخایم ماهی بگیریم ممکنه نسل ماهی ها رو منقرض کنیم! به همین دلیل گفتیم به پیش رفتن ادامه بده ناخدا!

خارجکی!
وقتی که به نزدیکی یکی از کشتی ها رسیدیم متوجه شدیم کشتی سنگاپوریه و مثل خارجی ندیده ها شروع کردیم به …!، البته گمونم اونا هم آدم خارجی ندیده بودن!!
بعد از چند دقیقه مسیر رو عوض کردیم و توی راه به یه  کشتی دیگه رسیدیم که روش نوشته بود “خرمشهر” به خدمه هاش سلام کردیم و تبریک سال نو و …
سه سوته سه چهار نفرشون اومدن پایین و یکیشون با صدای بلند داد زد : ما فارسی بلد نیست!
اینجا بود که پوز ما دچار کش آمدگی مُبرم شد!!!
خلاصه کنم، حرکت کردیم به سمت ساحل بوشهر و حدود ساعت ۸ شب رسیدیم.
فقط وسطاش زن داداشم (خدا لعنتش  نکنه!) یه چیزی رو بهم گفت (یادم آورد) که حدود یک ساعتی حالم گرفته بود و اون پُشت مشتا برا خودم نشسته بودم.
ولی  کلا خیلی خوش گذشت، جای همه تون خالی بود!

چند تا از عکسای دوازده به دریا

هَـــیـــن؟!
- هَکوولی مَکوولی …!
- یکی از وبلاگا رو سُس نزنید!
- زشته، خجالت بکشین، سیچه تو سینی نشستینا؟!

تو پرانتز:
- خیلی چیزا رو میخواستم توی این پُست بگم ولی خیلی زیاد میشد و به قولی ملال آور! 
- علی جان خدانگهدارت، امیدوارم خاطره ی بدی از من توی ذهنت نباشه! (تهرانم آیس پَک هست؟!)
- یه مقدار عقبم!، گمونم یکی دو تا پُست دیگه میخواد تا مطالب سال نو تموم شه!

تمام شد، ساعت ۲:۵۰ شب (صبح!)