جوان بود با امید های �راوان و آرزوی آینده ای روشن!
بی خبر از اینکه دیو سیاه سرنوشت برای آینده اش نقشه های پلید دارد(کن�رانس گر�ته است).
شادمانه ترانه ÛŒ “شام دعوت من” سر میداد، با قاÙ�یه ÛŒ “Ù�لاÙ�Ù„” میسرود : “خوم Ùˆ خوت Ù�قط، Ù�لاÙ�Ù„”
به راستی که ت�اوتی ندارد �لا�ل یا سمبوسه؟!
گمان می کرد اینها حر�هایی [...]