ساعت ۶:۳۰ بود که زنگ زدم به یعقوب و گفتم میام دنبالت بریم چند تا عکس از غروب بگیریم.
ده دقیقه ای قبل از غروب رسیدیم پارک لیان و چند تایی عکس گرفتم؛

شب هم با یعقوب و رسول کل فست فودهای بوشهر رو گشتیم تا بالاخره دو تا پیتزا گرفتیم و …
و بعد از شام هم تا الان که در خدمت شما هستم دارم با نامجو همخونی میکنم، اینم سندش:

نوبهاری با صدای خودم
(برای اینکه اگه فردا افتادم مردم صدامو یادتون نره!)

تو پرانتز :
- اینم پارسال! (به علاوه ی ۳۶۵)
- از همه دوستانی که تبریک گفتن ممنونم، ایشالله بیام تو عروسیتون بتنگم!
- دلم خیلی گرفته
- یکی کمک کنه دوشاخه دلمو از پریز بکشم..!
- پنج راه وجود داره، هر پنج تا رو نوشتم روی کاغذ گذاشتم جلوم، باید یکی رو انتخاب کنم!

و نامجو همچنان داره میخونه :

تو اکنون ز عشقم گریزانی، غمم را ز چشمم نمیخوانی، از این غم چه حالم نمیدانی، نـــمـــیـــدانــــی!

میخوام یکی از این عکسا رو چاپ کنم بزنم تو اتاق، پیشنهاد شما کدومه لطفا؟!

- پیشاپیش از اینکه احتمالا پُست بعدی پسورد داره پوزشمندم!