… همیشه یکی از دغدغه های هم سن و سالهای من توی بوشهر نبودن تفریح سالمه.
کلا برنامه ی هر شب ما شده رفتن به پارک شُغاب و خوردن اسنک!
نهایت تنوعی که در کار صورت میگیره اینه که مثلا امشب اسنک کالباس بخوریم، فرداشب گوشت!!

خلاصه اینکه تحقیق و تفحص کردم دیدم برای خروج ار بحران دو راه وجود داره.
راه اول اینه که مسئولین همتی کرده و فکری به حال این وضع بی تفریحی بوشهر کنند.
که حالا ما بی خیال راه اول میشیم و راه دوم رو بررسی میکنیم.(کس نخارد پُشت من…!)
راه دوم هم اینکه برگردیم به چهل پنجاه سال پیش و بازی های بومی رو زنده کنیم، اونموقع که هیچ امکاناتی نبود حتی اینترنت و فیلم و سریال و … جوونای بوشهری چطور وقت تفریحشون رو پر میکردن؟
در اینجا من فقط یک بازی از بازی های بومی رو معرفی میکنم، باشد که به جوونای قدیم اقتدا کنیم!

بازی دَلمون دَلینا
مواد لازم:
دو تیم چهار پنج نفره + یک عدد اسک (هسته) خرما + یک عدد پتو یا ملحفه
روش بازی:
یکی از تیم ها اسک خرما و ملحفه رو در اختیار داره، تیم اول دستها رو زیر ملحفه میبرند و اسک خرما رو توی دست یکی از اعضاء قایم میکنند و بعد دستاشون رو بالا میارن.
حالا تیم مقابل باید حدس بزنه که اسک خرما توی دست کیه؟
(چون تعدادشون زیاده این وسط مشورت هم میتونن کنن)
در صورتی که تیم دوم درست حدس زد، تیم اول اسک خرما و ملحفه رو تقدیم تیم دوم میکنه و الان نوبت تیم اوله که حدس بزنه اسک خرما توی دست کیه.
با هر حدس اشتباه تیم، یک امتیاز برای تیم مقابل ثبت میشه،
این بازی ادامه پیدا میکنه تا اینکه طرفین خسته بشن یا اینکه یکی جر زنی کنه و دعوا بشه، اونموقع تیمی که امتیاز بیشتری داره برنده اعلام میشه.

چند بازی بومی بوشهر
قلازنگ، چوب کیلی، قوتول(یک قل دو قل)، خر من چند مَنه، بوات پیرن یا جهال؟، دختر شاه پریون
پی نوشت
ایده ی نوشتن این مطلب امشب وقتی که توی پارک شغاب نشسته بودم به سرم زد!!
پیوند این مطلب در عصر خبر

در پایان چند تا از عکس های بوشهرم

بوشهر / بهمنی / عمارت ملک

شخصی، متاسفانه بهترین عکسم از بوشهر رو هیچوقت توی وبلاگ نمیذارم، عکسی که عاشقشم!

«خوراک این جهان اندکی حقیقت است و بسیاری دروغ»  رومن رولان
«دروغ مظهری از شیطان است زیرا شیطان دو نام دارد، یکی شیطان و دیگری، دروغ»ویکتور هوگو
«تفاوت اساسی بین یک گربه و یک دروغ در این است که گربه نه‌تا جان دارد.» مارک تواین
«یک دروغ ممکن است دنیا را دور بزند و به سر جای اولش برگردد؛ ولی در همین مدت یک حقیقت هنوز دارد بند کفش‌های خود را می‌بندد تا حرکت کند.»مارک تواین
«دروغ در دوی سرعت شرکت می‌کند، اما راستی در دوی ماراتن.»مایکل جکسون
«در روزگاری که دروغ یک واقعیت عمومی است، به زبان آوردن حقیقت یک اقدام انقلابی است.»جورج اورول
«آن عیب که از یک دروغ گفتن بنشیند، بهتر از راستی که به رنجی زاید.»مرزبان‌نامه

… یکی تکلیف ما رو با دروغ مشخص کنه، هرچند ایندفعه هم مثل همیشه راستشو گفتم رفت!

سوره ی فرقان، آیه ۶۳
بندگان “خاص خداوند” رحمان، کسانى هستند که با آرامش و بى‏تکبر بر زمین راه مى‏روند; و هنگامى که جاهلان آنها را مخاطب سازند “و سخنان نابخردانه گویند”، به آنها سلام مى‏گویند “و با بى‏اعتنایى و بزرگوارى مى‏گذرند”

بقیه چی گفتن
- بوشهر در ریشهر
- شهر من بوشهر در ردپا
- خود شکن آیینه شکستن خطاست!! در شناشیر

حُسن ختام(ربطی به عنوان نداره)!

کوهی بودم ، به پای تو گرد شدم
بــازیچه ی بــادهـای ولگــرد شدم

تا در دل من حلول کـردی، ای ماه
انگشت نمـای مرد و نــامرد شدم

خلیل جوادی

- عنوان عکس پُست قبلی هم این بود : “مرگ تدریجی یک عاشق!”
- همه ی پُلای پشت سرمو خراب کردم که بدونی قصد برگشتن ندارم و تا همیشه این راهی که دارم میام رو ادامه میدم!
- چه بخوای چه نخوای هر کلمه ای که میگی تو زندگیم تاثیر میذاره!

فال حافظ :

ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت             جانم بسوختی و به دل دوست دارمت
تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک                باور مکن که دست ز دامن بدارمت

- هرچیزی که تا امروز گفتم و همه ی اونی که بعد از این باید بگم، خلاصه شده توی همین دو بیت از حافظ!

سلام!

گمونم قبلا هم گفته بودم که “هوا را از من بگیر، خنده ات را نه!”

گناه من اینه که …!
گناه من اینه که …!
گناه من اینه که …!
همه ی اینا گناه منه!
… تو گناهی نداری، من زیادی عاشقم!

وقتی شب خوابت نمیبره و از کله ت دود بلند میشه نتیجه ش میشه این!

شب شده، من نمی‌خوابم اما
خانه‌مان کاملاً غرق خواب است
ساعت روی تختم درست است
تیک‌تاک دل من خراب است

شب شده، من ولی توی فکرم
فکر درهای بازی که بستم
شب شده، منتها خسته از شب
پا شدم، در اتاقم نشستم

پیش چشمان خواب متکا
غصه‌های خودم را شمردم
درد‌های دل کوچکم را
من به دست متکا سپردم

او ولی پنبه در گوش خود داشت
درد‌های دلم را نفهمید
هیچ اشکالی اصلاً ندارد
لا‌اقل او به حرفم نخندید

ای خدا! چشم‌های متکا
مثل شب‌های دیگر خسیس است!
چشم‌های من خسته اما
پر شد از حرف‌هایی که خیس است

اسم این عکسو گذاشتم “کابوس در بیداری”

دو زلــفـونــت بـود تــار ربــابـــم
چه میخواهی از این حال خرابم
تــو کــه بــا مـو سر یاری نداری
چـرا هر نیمه شو آیی به خوابم

اینم توییت این خاطره توی توییتر: پنجشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۸۸  ساعت ۱۰:۵۷ صبح

این عکس شاید از نظر فنی “صفر” باشه،
ولی خیلی دوسش دارم چون یه خاطره ی جالب/عجیب/خوب/بد رو برام زنده میکنه!
معمولا رو دسکتاپمه و هر روز میبینمش.

بی ربط با عنوان
- به یاد ندارم نابینایی به من تنه زده باشد
- گربه بیش از دیگران در فکر آزادی پرندهٔ محبوس است.

“پرویز شاپور“

بعدتر نوشت:
- یکشنبه، بیست و نهم آذر، به کسی ربطی نداره که چرا شنگول بودم! 

ولی من چیز دیگه ای رو میبینم، من پشت در رو میبینم، اون سمت دیوار رو!
اجباری نیست که حتما از این در و از این قفل رد بشی، هدف رفتن به اون سمته، هدف وارد شدنه.
از هر دری و از هر راه و ابزاری که لازم باشه استفاده میکنی چون باید وارد بشی.

هرچند، قفل همیشه باز میشه
اگه به یه در رسیدی که یه قفل بزرگ روش زده بود بدون که این در قراره باز بشه،
چون اگه باز شدنی نبود بجاش دیوار میکشیدن!

تو پرانتز
- اگه جلوی راه رسیدن به تو دیوار هم بکشن برام فرقی نمیکنه، یاد میگیرم از دیوار بالا برم!
- اگه هزار نفر سعی کردن یه قفل رو باز کنن و نتونستن، دلیل نمیشه که نفر هزار و یکم هم نتونه!
- کسی که به هدفش ایمان داره برای رسیدن هر کاری میکنه، مثل این یکی که برای برگردوندن عشقش داره توی فیسبوک ۱۰ هزار امضاء جمع میکنه!
هر چند از دید بقیه احمقانه باشه، ولی داره تلاشش رو میکنه:

باور کن!

بعدا نوشت :
به طور اتفاقی این پستم مقارن شد با سالگشت این پُست(کاش میشد سخنی میگفتم)!

• خانه
• آدرس دوستانم
• من کی هستم!
• گالری تصاویر

کاش میشد سخنی میگفتم

دلم گرفته، مثل هر روز، مثل هر شب، مثل همیشه!
شدم مثل بچه ای که هی بهونه میگیره!
بچه ای که هی پاهاشو زمین میکوبه و خواسته شو تکرار میکنه!
روزای اول یه شوکولاتی یه چیزی دستش میدادی برای چند ساعت گول میخورد،
اما الان بجای اینکه بزرگ شه و یادش بره، داره کوچیکتر میشه و لجباز تر!
الان دیگه هیچ چیزی جز خواسته ش رو نمیشناسه، نمیبینه، نمیشنوه…!

کی گفته که؟!! “هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق”
الان من دقیقا دارم میمیرم، البته میگن سر بیگناه تا پای دار میره ولی بالای دار نمیره!
راستی عشق گناهه یا نه؟!

تو پرانتز:
- جامعه مجازی وبلاگ نویسان بوشهر
- اگه حال ندارید این پستو بخونید برید اینجا : حالشو ببرید!
- فردا امتحان فاینال زبان دارم، حتما با این حالی که دارم نمره ی کامل رو میگیرم.