من هنوز زنده ام » فلش بک

کابوس در بیداری

احسان دهقانی — Fri, 18 Dec 2009 09:59:59 +0000

هر چی مینویسی حس میکنی حرفت رو هنوز نزدی، هر چی میگی فکر میکنی کم گفتی،
چون احساس رو نمیشه گفت، نمیشه نوشت… نمیدونم چطور میشه بیانش کرد!

اسم این عکسو گذاشتم “کابوس در بیداری”

دو زلــفـونــت بـود تــار ربــابـــم
چه میخواهی از این حال خرابم
تــو کــه بــا مـو سر یاری نداری
چـرا هر نیمه شو آیی به خوابم

اینم توییت این خاطره توی توییتر: پنجشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۸۸ ساعت ۱۰:۵۷ صبح

این عکس شاید از نظر فنی “صفر” باشه،
ولی خیلی دوسش دارم چون یه خاطره ی جالب/عجیب/خوب/بد رو برام زنده میکنه!
معمولا رو دسکتاپمه و هر روز میبینمش.

بی ربط با عنوان
- به یاد ندارم نابینایی به من تنه زده باشد
- گربه بیش از دیگران در فکر آزادی پرندهٔ محبوس است.

“پرویز شاپور“

بعدتر نوشت:
- یکشنبه، بیست و نهم آذر، به کسی ربطی نداره که چرا شنگول بودم!

حالشو ببرید!

احسان دهقانی — Sat, 12 Dec 2009 15:16:53 +0000

نظر به اینکه پدر ملت غیور و همیشه در صحنه ی میلیونی، پر شور و دشمن شکنِ مشتِ محکم هلیله زیر سوال رفته بود و سر در گم بودن که حالا کی وبلاگشو آپ کرده و کی نکرده …
خلاصه اینکه بر آن شدیم تا با استعانت به پروردگار و به فضل الهی …
… حال ندارم توضیح بدم برید عضو شید دیگه: جامعه مجازی وبلاگ نویسان بوشهر

- لطفا توی پُست بعدیتون اینو معرفی کنید که همه ی وبلاگ نویسای بوشهری مطلع شن، جان مادرتان!
- و اما این سایت رو تفدیم میکنم به <فلانی>!
- راستی بکگراند سایته رو هم زیر شلواری گذاشتم!!

تو پرانتز:
- میگفت، بعد ازهفت هشت سال این اولین باره که “نمیشه” و “نمیتونم” رو ازت میشنوم!
- به آزمون های کامپیوتر گند زدیم، باشد که به زبان هم گند بزنیم، صلوات دوم رو نمیخواد بفرستید!

نه دیگه، این واسه ما دل نمیشه، هر چی من بهش نصیحت می کنم، که بابا آدم عاقل آخه عاشق نمی شه، میگه یا اسم آدم دل نمی شه، یا اگه شد دیــگـــه عــاقل نمی شه

دست از طلب ندارم تا کام من برآید یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید

- … دلم گرفته ای دوست!

بکگراندش رو هم زیر شلواری گذاشتم، چون یکی از دوستان علاقه مند بودند

مثه پار

احسان دهقانی — Thu, 03 Dec 2009 07:10:26 +0000

دو تا بارون زد و حالی به حولی
جناب حاج محمودم چجولی؟!

خَشی خاشی هاو آر یو تان چطور است؟
هلیله میروم آیا؟، گوگولی؟

بجنبان دستها را زود ، فوری
بگو هادی بیارد ظرف، دوری

تو حامد را بگو دونگی ستاند
که تا در خرج اردومان نماند

هماهنگی لازم را عمل آر
بسان اردوهای پیش مثه پار!

تو ای روزِ بــِـهِ من ای عزیزم
به جبر قافیه چووری مویزم؟!

تو تفتیشی نما از هر مسافر
به دقت، جزء به جزء با هلپِ باقر

مبادا پرتقالی یا که پوستی
بهمراهش بیارد این مسافر

و ای مَمد عزیزم، ای جگر جان!
بلور (blower) گیر بیار از بهر امسال

الا هادی طنابی سفت گیر آر
شنیدستم فرشته داره بسیار

که از بهرتو تابی نو بسازیم
مبادا سوژه گردی باز مثه پار

واما ای خودم، احسان، عزیزم!
بیاور در تو امسال دس زه جیبم

بکن کاری بزن بادی یه چیزی
الهی داغتو هرگز نبینم!

وجود اینهامه ابیات بسیار
همه بودست از تاکید بسیار

الا یا ایها الملت بدانید
هلیله میروم باز هم مثه پار

تو پرانتز
- پار : پارسال
-این شعر در سبک هردمبیل و در ساعت کاری گفته شده است، پس گیر ادبی ندهید لطفا

یا جدّ تکنولوژی

احسان دهقانی — Fri, 24 Jul 2009 00:30:57 +0000

چند روز پیش همینجور که داشتم توی کُمد چرخ میزدم! جعبه ی دوربینی که حدود ۶ سال پیش خریده بودم و پیدا کردم، اما دوربین توی جعبه نبود، پیش خودم گفتم بهتره تا دوربین جدیدم برسه اون دوربین قدیمی رو پیدا کنم و فعلا باهاش عکس بگیرم.
پس تجسس رو شروع کردم…!
بعد از دو ساعت گشتن دوربین رو پیدا کردم،
حالا بماند که چه دردسری سر نصب کردن درایور و اینا و اینا کشیدم!
پس از زحمت های بسیار متوجه شدم که:
جل الخالق، چقدر تکنولوژی سریع پیشرفت میکنه ها!!
الان دیگه دوربین موبایلم بهتر از این دوربین قدیمی عکس میگرفت!
انگار نه انگار که یه زمانی همه میگفتن “اَهههههههه ۱۶ مگابایت حافظه داره؟!!”

Benq DC 1300

تو پرانتز :
- علی هم بالاخره به میهن بازگشت، خوش بازگشتنی!
- همچنان در انتظار رسیدن دوربین جدید هستم…
- الان (ساعت ۵ صبح) مهدی.ر پی ام داده که بریم دریا، ما که رفتیم!