شروعی دوباره

سلام، امیدوارم سال نویی داشته باشید!!
هر چند سال ۱۳۸۷ سال پدر در آوری بود ولی شاعر میگه :

زندگی، یعنی چکیدن همچو شمع از گرمی عشق
زندگی، یعنی لطا�ت گم شدن در نرمی عشق
زندگی، یعنی دویدن بی امان در وادی عشق
ر�تن و آخر رسیدن بر در آبادی عشق
می توان هر لحظه، هر جا عاشق و دلداده بودن
پ�ر غرور چون آبشاران بودن اما، ساده بودن
می شود اندوه شب را از نگاه صبح �همید
یا به وقت ریزش اشک شادی بگذشته را دید
می توان در گریهء ابر با خیال غنچه خوش بود
زایش آینده را در هر خزانی دید و آسود

یا به قول عقل کل:

گاهی خوردن لگدی از پشت، برداشتن گامی است به جلو!

اون وبلاگ (قبلی) بهمراه صاحبش م�رد!
امیدوارم توی سال جدید بتونم آدم جدیدی بشم،
میخواستم نوشته های احسان قبلی رو بنا به دلایلی که قبلا گ�تم حذ� کنم،
ولی یکی(!!) میگه که حذ�ش نکن.
هر چند بودنش خودم رو هم آزار میده، ولی  میزارمش که درس عبرتی بشه برای سایرین!

از همه ی اینا که بگذریم،
امیدوارم سالی سرشار از شادی و مو�قیت داشته باشی(د) و از تک تک ثانیه های امسال خاطرات زیبایی برات(ون) به جا بمونه!

پی نوشت :
به تعدادی همس�ر عاقل نیازمندیم!
هر چی به مهد(ووو)ی (با اینکه عاقل هم نیست) میگم باهام نمیاد مسا�رت.
به بابام میگم پاشو بریم مسا�رت،
میگه جاده ساحلی رو ببین همه مردم دارن بلند میشن میان بوشهر ما بریم کجا؟!!!!

مهم تر از همه:
از یه ن�ر از ما دو ن�ر . واقعا متشکرم، اگه حر�هات نبود شاید هیچوقت سر عقل نمیومدم!

… از این به بعد اینجا مینویسم!

بعدا نوشت :
اگه آخرین مطلب اونیکی وبلاگو نخوندی، حتما برو بخون!
یه چیزایی گ�تم که میخوام بعضیها بشنونش!!!

بعداتر نوشت :
عیدیمون رو از خدا هم گر�تیم!
خدایا بابت این نیمچه (!) بارونی که توی روز اول سال نازل کردی ممنون!

بعداتر تر نوشت :
لط�ا لینک منو عوض کنید توی وبلاگاتون- با تشکر بسیار �راوان