آرزوهای محال

جوان بود با امید های �راوان و آرزوی آینده ای روشن!
بی خبر از اینکه دیو سیاه سرنوشت برای آینده اش نقشه های پلید دارد(کن�رانس گر�ته است).
شادمانه ترانه ÛŒ “شام دعوت من” سر میداد، با قاÙ�یه ÛŒ “Ù�لاÙ�Ù„” میسرود : “خوم Ùˆ خوت Ù�قط، Ù�لاÙ�Ù„”

به راستی که ت�اوتی ندارد �لا�ل یا سمبوسه؟!
گمان می کرد اینها حر�هایی است ساده ولی سرنوشت با کسی شوخی نداشت.

گذشت و روز (شب) موعود، روز سرنوشت �را رسید!
.. و �قط خدا میداند ت�اوت میان سمبوسه و این شام را و رابطه ی بین خوم و خودت و این جمعیت را!

جوان قصه ی ما دیگر پیر و شکسته شده بود، پیر� سرنوشت!
و با خود زمزمه میکرد:
“کاش میشد جهت عقربه ها برگردد!”
… ولی او خوب Ù…ÛŒ دانست Ú©Ù‡ آرزویش آرزویی بود محال!

پیام اخلاقی:
- به کلماتی که میگویید دقت کنید، این حر�ها و کارهای کوچک شماست که سرنوشتتان را میسازد!
- در هر کن�راسی شرکت نکنید، اینترنت بلای خانمان سوز است،
-  دنیا به هیچ کس و�ا نمیکند.
نگوویید کدام دنیا و دنیا کیست، این دنیا همان خواهر نداست و الهام!
- شاید ن�ر بعدی شما باشید، اون روز جوجه و خونه ی چیز اینا، دیشب ۱۰۰۱ و دعوت اوون ، امشب سینما و دعوت چیز (امیر!) و �ردا کجا و دعوت چه کسی؟!

پی نوشت :
- جهت کسب اطلاعات بیشتر درمورد این نوشته، اینجا رو ببینید.
- بخاطر انتقادات دوستان دیگر در این وبلاگ موسیقی پخش نمیشود!!!
… مجتبی برو حالشو ببر!
- ایران چ�کارَش میکند؟ سوراخ سوراخَش میکند!      |  واویلا لیلی، احبک خیلی!
- خلاصه این چند روز: بازار، تک پوش، تخ�ی�،جوجه، کباب  نپخته، خونه خالی، متخل�ات،چهارشنبه شوری، حیات خلوت،اینترنت، دانلود،شام، ساندویچ،چیز بازی، کانتر،شبکه، محمد باقر، خواب، رانی،نای�، هد شات، سینما،رانی، اخراجی ها ۲، رپ خارجی، و این داستان ادامه دارد؟!
- شروعی دوباره اینجا بود!