دیشب دلم خوش بود که �ردا (روز تولدم) خونه ی بابابزرگ و مادر بزرگمم.(آبوا و بی بی م)
گرÙ�تم خوابیدم البته قبلش چون حساسیتم اذیتم میکرد “آنتی هیستامین” خوردم، از خواب بیدار شدم موبایلمو برداشتم Ú©Ù‡ ببینم ساعت چنده، ساعت Û´ ظهر بود Ùˆ Û±Û°-Û±Û² تا هم میس کال داشتم!
(بعدا �همیدم گوشیم ضربه خورده بوده و صداش قطع شده)
از تاق ر�تم بیرون، خونه بد جوری ساکت بود، همه جا رو گشتم ولی کسی نبود!
باز هم بدون اینکه منو صدا بزنن ر�ته بودن!
خونه ی مادر بزرگ که از دستم ر�ت، گ�تم برم یه چیزی بخورم که حداقل از گرسنگی نمیرم، توی یخچال یه تیکه پیتزا از دیشب مونده بود، گرم کردم و خوردم.
از ساعت ۴:۳۰ تا ۶:۳۰ هم که از خالی بودن خونه است�اده کردم و دو ساعتی با ابی هم خونی کردم:
- قرمزی لبای تو تو هیچ مداد رنگی نیست
- میخوام تو رو ببینم، نه یک بار، نه صد بار، به تعداد ن�سهام
- قدمات روی چشمام، بیا به اینبر پل
(Û¶:Û±Û¶- یه اس ام اس گرÙ�تم : “تولدت Ùˆ عیدت جÙ�تش با هم مبارک”)
- آی دلبرم آی دلبر، ای از همه عزیزتر، ای تو برام همه کس، داشتن تو مرا بس

ساعت ۶:۳۰ بود که زنگ زدم به یعقوب و گ�تم میام دنبالت بریم چند تا عکس از غروب بگیریم.
ده دقیقه ای قبل از غروب رسیدیم پارک لیان و چند تایی عکس گر�تم؛

شب هم با یعقوب Ùˆ رسول Ú©Ù„ Ù�ست Ù�ودهای بوشهر رو گشتیم تا بالاخره دو تا پیتزا گرÙ�تیم Ùˆ …
و بعد از شام هم تا الان که در خدمت شما هستم دارم با نامجو همخونی میکنم، اینم سندش:

نوبهاری با صدای خودم
(برای اینکه اگه �ردا ا�تادم مردم صدامو یادتون نره!)

تو پرانتز :
- اینم پارسال! (به علاوه ی ۳۶۵)
- از همه دوستانی که تبریک گ�تن ممنونم، ایشالله بیام تو عروسیتون بتنگم!
- دلم خیلی گر�ته
- یکی کمک کنه دوشاخه دلمو از پریز بکشم..!
- پنج راه وجود داره، هر پنج تا رو نوشتم روی کاغذ گذاشتم جلوم، باید یکی رو انتخاب کنم!

و نامجو همچنان داره میخونه :

تو اکنون ز عشقم گریزانی، غمم را ز چشمم نمیخوانی، از این غم چه حالم نمیدانی، نـــمـــیـــدانــــی!