�ال حا�ظ

دل از من برد و روی از من نهان کرد
خدا را با که این بازی توان کرد
شب تنهاییم در قصد جان بود
خیالش لط�‌های بی‌کران کرد
چرا چون لاله خونین دل نباشم
که با ما نرگس او سرگران کرد
که را گویم که با این درد جان سوز
طبیبم قصد جان ناتوان کرد
بدان سان سوخت چون شمعم که بر من
صراحی گریه و بربط �غان کرد
صبا گر چاره داری وقت وقت است
که درد اشتیاقم قصد جان کرد
میان مهربانان کی توان گ�ت
که یار ما چنین گ�ت و چنان کرد
عدو با جان حا�ظ آن نکردی
که تیر چشم آن ابروکمان کرد

شنیدن “دل از من برد Ùˆ روی از من نهان کرد”

- �قط برای ثبت ات�اقی که امشب ا�تاد..!