با تو حکایتی دگر

گویند در روزگاران قدیم جوانی عاشق دختر شاه (یه شاه دیگه، نه اون که مرگ برش بود!) شده بود.
همه او را سرزنش میکردند که ای جوان تو دیگر عجب الاغی (همون خر خودمون) هستی،
تو کجا و دختر شاه کجا؟!
جواب جوان �قط این بود که بروید پی کارتان و کشک خویش را بسابید، تا بعد!!
روزی همه بر آن شدند تا پیر �رزانه و عالم شهر را به سراغ جوان ب�رستند،
تا بلکه او بتواند با حر�هایش جوان را منصر� کند.
پیر حکیم نزد جوان ر�ت و باب سخن را باز کرد:
که ای جوان به این دلایل تو به هیچ وجه نمیتوانی به دختر شاه برسی .
توضیح : هیچ کدام از آن دلایل در تاریخ ذکر نشده اند!
جوان عاشق گ�ت که ای �رزانه، اگر من به عوام (مردم عادی) میگ�تم بروید کشک خویش رابسابید به این دلیل بود که از دانایی بویی نبرده بودند و نمیتوانستم دلایل را برایشان شرح دهم.
حال آنکه تو دانای شهری و حتما متوجه دلایل من خواهی شد، پس بگذار وضعیت را برایت شرح دهم:
- درست است که خانواده ی دختر شاه به این وصلت راضی نیستند.
- درست است که خود دختر شاه هم علاقه ای به من ندارد.
- ولی مهم این است که قسمت اصلی کار انجام شده و من حالا سخت عاشق دختر شاه هستم!!
پیر حکیم و �رزانه بدون اینکه کلمه ای بگوید از همین مسیری که آمده بود، برگشت!
* در برخی روایات آمده است که پیر �رزانه تا ماه ها با هیچ کس سخنی نگ�ت،
و سر انجام از دست جوان عاشق خودش را کشت!!
(البته خودش دیگه عمرشو کرده بود، الکی ا�تاد گردن جوان بدبخت)

منو نسپر به �صل ر�ته ی عشق
نذار کم شم من از آینده ی تو

مطلب بالا از ۱۵ دی ۸۷ توی پیشنویس هام بود، نمیدونم چرا امشب منتشرش کردم!

تو پرانتز :
گ�تم چی بگم که همه ی حسمو منتقل کرده باشم دیدم هیچ کلمه ای پیدا نمیشه، این شد که گ�تم پخت!